مهدی بیا

بسم الله الرّحمن الرّحیم

اللَّهمَّ کنْ لوَلیّکَ الحجَّة بْن الحَسَن صَلَواتکَ عَلَیْه وَعَلَى آبائه فی هذه السَّاعَة وَفی کلّ سّاعَة وَلیّاً وَحافظاً وَقائداً وَناصراً وَدَلیلاً وَعَیْناً حَتّى تسْکنَه أرْضَکَ طَوْعاً وَتمَتّعَه فیها طَویلا

اللَّهمَّ صَلّ عَلَى محَمَّد و َآل محَمَّد وَعَجّلْ فَرَجَهم

به نام آنکه ظهور حجت به دست اوست و برای آنکه حضورحجت بسته به اوست .

جمعه ها می آیند و می روند و کعبه همچنان چشم انتظار وصال .

میشنوم صدای گریه های شبانه بضعة الرسول را که مهبط وحی الهی را به بیت الاحزان مبدل ساخته و فریاد حیدر کرار را که از عمق چاه به گوش میرسد. هنوز پاره های جگر کریم اهل بیت را میبینم.هنوز صدای هل من ناصر ینصرنی از وادی کربلا به گوش میرسد و دستهای بریده ساقی باز است به انتظار. عقیله بنی هاشم خون میگرید از این همه جور و ستم. و سیدالساجدین همه عمر داغدار ظهر عاشوراست .

مهدی فاطمه ! تو این همه را می بینی و می شنوی و میسوزی و میسوزی و میسوزی … عجب صبری خدا دارد !!

مولای ما ! خنده بر لبهایمان خشکیده و غم همچون سایه ای شوم پرده سیاه خود را بر دلهایمان گسترانده . تمام زندگیمان را زمستان سرد و بی روح مادیات فرا گرفته. بیا وسبزی و طراوت حیات را به این سربازان آخرالزمانی ات هدیه کن.

ای نازنین ! دلمان برای یک جرعه می ناب لک زده . گوشهامان از ضجه کودکان بی پناه و مو یه زنان داغدار و ناله مردمان ستم دیده پر شده است ، دستهایمان خالی ست ، دیگر رمقی نمانده ، بیا.

بیا که برای نجات از این طوفان روزمرگی ، به کشتی امن تو نیاز است. بیا که شکستن این بت جهل و غفلت فقط از ید تو بر می آید.بیا که غلبه بر اژدهای مدرنیسم بدون عصای تو ممکن نیست .بیا که جهان مرده را تنها نفس تو ممد حیات است. !!

جمعه ها می ایند و می روند. دستهامان خالی ست ، دستی بر آرو دستمان بگیر. بیا که دیگر طاقتی نیست، بیا.

به امید ظهورت، ای همیشه حاضر ….