وضوی ما و اهل سنت

بدست مهدی بیا • ۲۶ مرداد ۱۳۸۷ • دسته: خاطرات

قدیما هر روز برای نماز میرفتم مسجد اهل سنت .. اونجا مجبور بودم که از مهر استفاده نکنم.. و روی موکت سجده ‌کنم.. نماز رو هم به صورت ‏جماعت با برادران اهل سنت می‌خوندم.. البته اونها همه در نماز دست به سینه می‌ ایستند .. ولی‌ من نه . قنوت هم در نماز ندارن.. به خاطره همین ‏هر وقت به نماز فرادی می‌ایستادم و به قنوت میرفتم بعضی‌ ها با تعجب نگاه میکردند .. البته نه اینکه ناراحت شن. ولی‌ واسشون جالب بود.
‏بر خوردشون در کل خیلی‌ خوب و صمیمی‌ هست.. یه دفعه که رفتم وضو بگیرم یک نفر اونجا داشت وضو میگرفت بعد دید من آخر کار پاها رو ‏مسح کردم آخه اهل سنت پاها رو کامل میشورن .. بهم گفت شما شیعه هستی‌ ؟ گفتم بله. . گفت ایرانی‌ هستی‌ ؟ ‏ گفتم اگه خدا قبول کنه بله ! گفت خوشبختم بعد از سلام احوال پرسی‌ گفت پاهارو باید شست چون در قرآن نوشته.
‏گفتم کجای‌ قرآن نوشته؟ جواب داد سوره مائده آیه ۶ ، گفتم بر عکس میگی‌ اونجا نوشته پاهارو باید مسح کرد، مثل کاری که من الان کردم .. گفت بیا ‏تو قرآن نشونت بدم.

‏هیچی‌ رفتیم تو مسجد منم رفتم مشغول به نماز شدم.. بعد از نماز دیدم می‌خواد بیاد پهلوم ولی‌ هی‌ این دست اون دست میکنه.. رفتم پیشش، قران ‏دستش بود گفتم چی‌ شد پیدا کردی ؟ دیدم سرشو انداخت پایین گفت حق با توست ولی‌ نمی‌ دونم چرا ما پا هارو میشوریم..
‏‏
‏بعد از چند روز اومد پهلوم، با خنده گفت از امام پرسیدم ( اهل سنت به عالم سنی‌ میگن امام ) گفت درسته اینجا نوشته ولی‌ حدیث داریم که رسول‏ خدا ص پاها رو میشستند .. گفتم خوب شما قرآن به این کاملی‌ رو ول کردی چسبیدی به حدیث ؟!
‏مطمئن هستی‌ که این حدیث درست‌ به دستت رسیده یا نه ؟
باز هیچی نگفت …..!!

یک دیدگاه »

  1. عجیبه که یه عرب همچین جوابی بهت داده. اختلاف وضو از اختلاف حدیث و قرآن نمیاد. بلکه از اختلاف در قواعد عربی که اهل سنت ارجلکم بعد از واو را با توجه به اعراب جدا شده از مسح میدونن و اونرو به قسمت غسل (شستن) آیه برمیگردونند و شیعه به عکس.

    مهدی بیا : سلام بر شما خواهر عزیز

    اتفاقا دقیقا اینکه یک عرب در نگاه اول متوجه این میشه که باید مثل شیعیان وضو بگیره نشان دهنده این هست که مشکل از اختلاف در قواعد عربی نیست..

    ملاک فهم عموم مردم است. اگر چنانچه ما این آیه را بر یک عربی که دور از محیط از محیط فقهی و اختلافات مسلمین هست عرضه کنیم، و از او سؤال کنیم که آیا خدای عالم چه حکمی از تو خواسته است؟ این عرب دور از هیاهوی فقهی می‌گوید: غسلتان و مسحتان. اصلا تردید نمی‌کند که فکر کند که آیا این آیه عاملش چی است، آیا ارجل عطف می‌شود به محل رؤوس یا به لفظ او و یا به اغسلو و… این کارها را یک عرب خالی الذهن تصور نمی‌کند.

    این مطلب را حتما بخوانید :

    http://www.valiasr-aj.com/fa/page.php?bank=maghalat&id=119

دیدگاه خود را بیان کنید.